مبارزه دانشجویان دانشگاه تربیت معلم کرج در حالی پایان گرفت، که یکی از گسترده ترین مبارزات دانشجویان در دانشگاه های کشور _ ولو اینکه به اظهار خودشان صرفاً صنفی و آموزشی بوده است _ پیروزی مطلقی را به کف آورد، و این در بین مبارزاتِ دانشجویان در سالهای اخیر،کم نظیر و شورانگیز بود.

دانشجویان خواستار برکناری معاونت امور فرهنگی و فوق برنامه دانشگاه، رسیدگی به وضعیت غیر قابل قبول غذا، رسیدگی به وضعیت نا مناسب سرویس های آمد و رفت، رسیدگی به وضعیت بد خوابگاه ها، تخریب نکردن کتابخانه پسران، لغو احکام انضباطی صادر شده برای هشت تن از دانشجویان متحصّن، برکناری معاونت آموزشی دانشگاه و عذرخواهی کتبی ریاست دانشگاه از دانشجویان و خانواده های آنان به دلیل اتهامات واهی، و نیز به تعویق افتادن برگزاری امتحانات پایان ترم تحصیلی شده بودند که همگی آنها از سوی ریاست دانشگاه ، با موافقت رو به رو شد و به این ترتیب ، اعتصاب آنان با موفقیت به پایان رسید.

یک سال گذشته، سال شدید ترین فشارها و حملات، بر جنبش کارگران، معلّمان،زنان و نیز دانشجویان بوده است. فعالین تمامی این جنبش ها، دائماً در معرض زندان،شکنجه، محکومیت کیفری ، پرونده سازی و لغو حقوق و آزادی های اجتماعی ، اقتصادی و  سیاسی بوده اند، در این بین ،دانشجویان آماج  یکی از گسترده ترین حملات از سوی رژیم بوده اند، هنوز 3 دانشجوی پلی تکنیک ، در حالیکه از جرائم منتسب، تبرئه گردیده اند، در زندان به سر می برند، تعداد کثیری از دانشجویان چپ و کرد در دانشگاه های سراسر کشور به زندان افکنده شدند و تحت آزار و فشارهای شدید جسمی و روحی قرار گرفتند که هنوز تعدادی از آنان در باداشت به سر می برند، در سال تحصیلی جاری ، تعداد دانشجویانی که به دلایل واهی از ادامه تحصیل آنها جلوگیری گردید، چندین برابر سالهای گذشته بود، و همه اینها، غیر از وضعیت وخیم آموزشی، امکانات رفاهی و خوابگاهی، توقیف زنجیره ای نشریات دانشجویی، محدود شدن تشکل های دانشجویی و ایجاد جوّ پلیسی – امنیتی در دانشگاه های مختلف است ، که چنین، کارنامه رژیم را در یک سال گذشته در دانشگاه ها پربار نشان می دهد!   

دستاوردهای این اعتراض پیگیرانه، در شرایط کنونی ازاین جهت حائز اهمیت مضاعف است، که برملا می سازد، علی رغم جوّ ارعاب و خفقانی که در یک سال گذشته، به تبع دیگر عرصه های جامعه، بر دانشگاه ها نیز سایه افکنده بوده است، تحمیل و به دست آوردن حقوق صنفی و آزادی های دموکراتیک، با وجود تهدیدات و فشارهای وارده از سوی مسئولین دانشگاه و مقامات حکومتی ، به عزم و اراده جمعی و هم بستگی عمومی دانشجویان میّسر است ، باید علیه بی تفاوتی و رخوت جنگید و نباید نسبت به تلاش در راستای احقاق حقوق و آزادی ها، لحظه ای سکوت یا تردید کرد.

تجربه مبارزه دانشجویان دانشگاه تربیت معلم کرج، نظیر مبارزات اخیر دانشجویان دانشگاه سهند تبریز، دستاورد ارزنده ای برای جنبش دانشجویی بود، و بار دیگر ،  ضرورت مبارزه مداوم و متشکّل علیه لگدمال شدن حقوق و آزادی هایِ ولو صنفی را به تصویر کشید.

روشن است که با شرایط اقتصادی- اجتماعی فاجعه باری که روز به روز عمیق تر و ابعاد آن گسترده تر می شود، حمله به حقوق و آزادی های حداقلی افراد جامعه و به ویژه طبقه کارگر و زحمتکش افزون می گردد، و دانشگاه ها نیز از این امر مستثنی نخواهند بود، و لذا استفاده از تجربیات مبارزه اخیر دانشجویان تربیت معلم کرج، و بسط آن در سطح جنبش دانشجویی ، آمادگی لازم را برای هم بستگی دانشجویان در مبارزات جاری و پیش رو، فراهم می آورد و به ارتقاء سطح مبارزه می انجامد.

زنده باد همبستگی مبارزاتی  دانشجویان!

زنده باد سوسیالیسم