در آستانه روز هم بستگی با کارگران نیشکر هفت تپه قرار داریم که مبارزات آنها ، در بین مجموعه اعتراضات و مبارزاتی که تا کنون از سوی کارگران و زحمتکشان با حکومت اسلامی سرمایه صورت گرفته است، یکی از کم نظیر ترین و برجسته ترین آنها بوده است و تجربه ای گرانبها برای جنبش طبقه کارگر محسوب می شود.

چراکه علاوه بر پیگیری مبارزات خود بر سرپرداخت دستمزد های معوّق و رسمی نمودن کارگران قراردادی و پیمانی که مستقیماً با اقتصاد و معیشت آنها و خانواده هایشان مرتبط است، هم زمان خواستار لغو پرونده سازی علیه فعّالین و رهبران كارگری و تحت پیگرد قرار دادن آنان هستند ، و از آن مهم تر به طور جدی و پیگیر ، بر خواست استراتژیک تشکل مستقل توده ای_طبقاتی خود پای می فشارند، که اگرچه بی واسطه به بهبود وضعیت معیشتی کارگران نمی انجامد، اما در شرایطی که سرمایه به سرکوبگرانه ترین شکل خود بر کارمزدی حاکمیت دارد، تورّم و گرانی به طرزی وحشیانه اقشار زحمتکش و تحت ستم را زیر فشارهای طاقت فرسا قرار داده ، و اکنون با روند خصوصی سازی صنایع و واحد های تولیدی، بی حقوقی و نا امنی معیشتی کارگران عمیقا تشدید شده و خواهد شد، تشکّل های مستقل کارگری، ابزاریست در دست کارگران، تا با کمک آن، مبارزات اقتصادی هر روزه خود را بی وقفه پی بگیرند، و بتوانند با بهره گیری از آن، رسالت تاریخی خود را در روند مبارزات طبقاتی جاری، به انجام رسانند.

کارگران ، پیشرو تحرّکات و مبارزات عمیقی هستند که در بطن جامعه جاریست و با جدّیت و اراده خود ، در پیشبرد اعتراضات اجتماعی، این امید را در دل تمام نیروهای معترض و مبارز اجتماعی می پرورانند ، که سرانجام مبارزه متّحدانه و متشکّل کارگران و همه جنبش های اجتماعی، نظیر دانشجویان ، زنان، معلّمان و...که بر محوریت مبارزات طبقه کارگر باوردارند، پیروزی است.

ما دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های سراسر کشور نیز، ضمن اعلام هم بستگی با کارگران نیشکر هفت تپه، و حمایت بی قید و شرط از تمامی خواست های آنان، بار دیگر بر ضرورت اتّحاد استراتژیک جنبش دانشجویی با جنبش کارگری تاکید می کنیم و همگان را به هر گونه حمایت از مبارزه این کارگران و تمامی مبارزات کارگری موجود و زین پس، فرا می خوانیم. 

زنده باد هم بستگی طبقاتی کارگران!

زنده باد سوسیالیسم!

23خرداد 1387

کارگران نيشکر هفت تپه در ادامه اعتراضاتشان براي رسیدن به خواسته هایشان روز شنبه 28 اردیبهشت ماه  به همراه خانواده هاي خود در مقابل فرمانداری شوش دست به تجمع زدند.

کارگران نیشکر هفت تپه در سیزدهمین روز اعتصاب خود ابتدا در مقابل فرمانداری تجمع کردند و ساعاتی بعد از فرمانداری به سمت مرگز شهر و بازار راهپیمائی کردند در طی مسیر راهپیمائی جوانان و بازاریان و سایر اقشار جامعه به صفوف کارگران  پیوستند بازریان شهر بطور کامل مغازه های خود را بستند و به حمایت از کارگران برخواستند.

بنا به برخی گزارشات در راهپیمایی امروز که بزرگترین راهپیمایی اعتراضی است که تابحال در این شهر صورت گرفته جمعیتی نزدیک به 10000 نفر شرکت داشتند.

درباره اعتصاب

و.ا.لنین
در مرتبه اول بايد توضيحی برای وقوع و انتشار اعتصابها پيدا کنيم. هر کس که اعتصابهايی را، چه از تجربيات شخصی خود و چه از گزارشات ديگران، و يا روزنامه‌ها، بخاطر بياورد فورا متوجه ميشود که هر جا که کارخانه بزرگ برپا شده و بر شماره شان افزوده ميشود اعتصاب اتفاق ميافتد و بسط مييابد. بندرت ممکن است که حتی يک کارخانه بزرگ از ميان کارخانه‌هايی که صدها (و در برخی موارد هزارها) کارگر دارند پيدا کرد که در آن اعتصاب اتفاق نيفتاده باشد. زمانی که تعداد کارخانه‌های بزرگ در روسيه معدود بودند تعداد اعتصابها هم کم بود. ولی از زمانی که کارخانه‌های بزرگ چه در محلات صنعتی قديم و چه در شهرها و دهات جديد شروع به زياد شدن کردند، تعداد اعتصابها هم زيادتر شده است.

به چه دليلی توليد کارخانه‌های عمده هميشه منجر به اعتصاب ميشود؟ به اين دليل که سرمايه‌داری ناچار بايد به مبارزه کارگران بر عليه کارفرمايان منجر شود و وقتی توليد به صورت عمده است اين مبارزه ناچار صورت اعتصاب بخود ميگيرد. اين را توضيح ميدهيم.

" امروز روز اول ماه مه عید رنجبران جهان است. امروز روزی است که رنجبران قدرت تشکیلاتی و اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را ظاهر می سازند. امروز در سراسر جهان، رنجبران کار را ترک می گویند و روز کار را جشن می گیرند. ..شعار انقلابی و سرود های بین المللی رنجبران تمام جهان را به تکان در می آورد... " هشتاد سال پیش در اول ماه مه ۱۳۰۷، حزب کمونیست وقت ایران در اعلامیه ای از کارگران و رنجبران ایران خواست که به مبارزه ی جهانی کارگران جهت احقاق حقوق خود بپيوندند . پس از گذشت اين هشتاد سال و وقوع رويدادها و تحولات اساسي در جامعه ايران ،  زنجيره مبارزات افتخارآميز و درخشان جنبش کارگري در ايران با نيرويي  بسي افزونتر ، صفوفي در هم فشرده تر و خود آگاهي اي به مراتب صيغل يافته تر کماکان ادامه دارد . امروزه به يمن مبارزات جنبش کارگري در ساليان اخير و به طور ويژه فعالين کارگري شهر سقز از سال 1383 ،  در خواست برگزاري مراسم غير دولتي و مستقل روز جهاني کارگر به خواسته اي تثبيت شده در اين جنبش بدل گشته است . کارگران در ايران در هرکجا که امکانش را بيابند راسا به اجراي حکم جهاني طبقه کارگر در مورد روز اول ماه مه يعني تعيين شدن آن به عنوان " روز کارگر " ، تعطيلي اين روز و  آزادي کارگران در انتخاب نوع برگزاري مراسم اين روز بر اساس تشخيص خود اقدام مي نمايند . برگزاري مراسم روز اول ماه مه بي ترديد لحظه اي در روند مبارزات بي وقفه طبقه کارگر است اما تاريخي که در پشت اين مناسبت جريان دارد و با خون و افتخار در هم آميخته است و جنبه و جايگاه نمادين اين روز ، به آن ارزشي ويژه و منحصر به فرد بخشيده است . " رزاي سرخ " در اين باره چه گويا و شفاف توضيح مي دهد  : " در حقيقت، چه می توانست به کارگران شهامت و ايمان بيشتری در قدرت خودشان بدهد تا يک توقف کار توده ای که آنها خودشان آنرا انتخاب کرده باشند؟ چه می توانست شهامت بيشتری به بردگان ابدی کارخانه ها و کارگاه ها بدهد تا فراخواندن گردانهای خودشان؟ پس ايده جشن پرولتاری بسرعت پذيرفته شد، و از استراليا، آغاز به گسترش در ديگر کشورها کرده تا سرانجام تمام جهان پرولتاری را فتح کرد... جشن گرفتن روز اول [ماه] مه بسادگی يک بار کافی بود، تا اينکه هر کس بفهمد و حس کند که روز اول [ماه] مه بايد يک نهاد سالانه و پيگير باشد... اولين [خواست اول ماه] مه پذيرش هشت ساعت در روز مطالبه کرد. ولی حتی پس از رسيدن به اين هدف، روز [اول ماه] مه از بين نخواهد رفت. تا زمانيکه مبارزه کارگر بر ضد بورژوازی و طبقه حاکم ادامه دارد، تا زمانيکه همه مطالبات پذيرفته نشده اند، روز [اول ماه] مه نموده سالانه اين مطالبات خواهد بود. و وقتي که روزهای بهتری سر زنند، وقتيکه طبقه کارگر جهان رستگاريش را بدست آورد- آنگاه هم بشريت احتمالاً روز [اول ماه] مه را به افتخار مبارزات تلخ و رنجهای بسيار گذشته جشن خواهد گرفت... " ( " منشاء روز اول ماه مه چه هستند ؟ " ، رزا لوکزامبورگ )

ما در اين بيانيه ابتدا مي کوشيم تا به اين سوال و دغدغه بپردازيم که چرا اول ماه مه تنها عيد جهاني " کارگران " ( در معناي يک صنف و قشر خاص اجتماعي ) و سوسياليستها نيست و عيد تمام انسانهاي آزادي خواه و برابري طلب راستين و همه انقلابيون و تحول خواهان هم هست و اينکه چرا هر فعال سياسي و روشنفکري که مثلا با مبارزات جنبش دانشجويي سروکار دارد و پيشروي و تعقيب پيگيرانه و بي تخفيف مطالبات دموکراتيک  اين جنبش را امر و نقطه عزيمت و وجه همت خود قرار داده ، مي تواند اول ماه مه را جشن خود بداند و در آن سهيم گردد ؟  و نيز اين سوالات که آيا اين مساله تنها مي تواند ناشي از انگيزه هاي ذهني اي مانند همراهي و همدردي با محرومين جامعه و يا ترجيح ايدئولوژيک و يا پيروي از رنگ و بوي هميشه " چپ " جنبش دانشجويي و يا توجه به کارگران و استعداد و انگيزه بيشتر کارگران براي اعتراض به وضع موجود به دليل جايگاه فرودست آنان در سطح جامعه و ... باشد و يا مبناي عيني دارد و بايد به عنوان مقوله اي استراتژيک از سوي فعالين راديکال جنيش دانشجويي ( و ساير جنبشهاي دموکراتيک ) و روشنفکران انقلابي مورد توجه قرار گيرد ؟

هاید پارک- لندن، می 1890

النور مارکس

ما به اینجا نیامده‌ایم تا کار احزاب سیاسی  را انجام دهیم، بلکه آمده‌ایم تا از امر کارگر، به شیوه‌ی خودش دفاع کنیم و خواهان تحقق حقوقش گردیم. من زمانی را بیاد میآورم که به همین هاید پارک آمدیم و خواهان تصویب لایحه‌ی 8 ساعت کار شدیم. در آن زمان ما باندازه‌ی انگشتان دست بودیم. آن تعداد به صدها و بعدا به هزارها رسید. امروز به این تظاهرات با شکوه و جمعیتمان نگاه کنید که پارک را پر کرده‌ است. ما محکم روی پاهایمان ایستاده‌ایم تا با یک تظاهرات دیگر روبرو شویم، اما من خوشحالم که میبینم توده‌های عظیمی از مردم در طرف ما هستند. آن کسانی از ما، که با همه‌ی نگرانیهای ناشی از اعتصاب باراندازان(1)، و بویژه اعتصاب کارگران گاز، شریک شدیم و مردان، زنان و کودکانی را پیرامون خود دیدیم که از اعتصاب به تنگ آمده بودند، مصمم هستیم تا هشت کار بدست آمده را به صورت قانون درآورده و تضمینش کنیم.(2) یا ما این کار را میکنیم و یا (کارفرمایان) در اولین فرصت آنرا پس میگیرند. در چنین روز با شکوهی ما میتوانیم این امر را متحقق کنیم، در غیر اینصورت، باید تنها خود را ملامت کنیم. این بعدازظهر در این پارک مایکل داویت(3) در میان ماست که روزگاری توسط گلادستون(4) به زندان افکنده شد. اما در حال حاضر گلادستون با مایکل میانه‌ئی عالی دارد. به نظر شما چه چیزی باعث این تغییر شده است؟ چرا حزب لیبرال ناگهان تغییر آئین داده و طرفدار دادن قدرت به ایالات شده است؟ خیلی ساده به این دلیل که ایرلندیها 80 نماینده به مجلس عوام فرستادند تا از محافظه‌کاران دفاع کنند. به همین شکل ما باید دم آن نمایندگان لیبرال و رادیکالی بگیریم و بیرون بیاندازیم، اگر با برنامه‌ی ما مخالفت کنند.

مقامات زندان موارد جديدي براي پرونده سازي عليه محمود صالحی مطرح كرده اند. آنان دو مورد اعتراض به: كيفيت و كميت غذا و امتناع زندانيان از خوردن غذا و يك مورد اعتراض زندانيان نظافتچي ، كه در زندان به آنان شهردار گفته مي شوند، و منجر به افزايش دستمزد هفتگي آنان شد را دست مايه پرونده سازي براي اين فعال كارگري قرار داده اند.

اين در حالي است كه پنج روز از اعتصاب غذاي خشك محمود صالحی درزندان دراعتراض به صدور قرار بازداشت موقت براي او از سوي شعبه چهارم بازپرسي دادگستري سنندج مي گذرد.

ما اعضاي كميته دفاع از محمود صالحي ضمن محكوم كردن اين پرونده سازي هاي جديد و مكرر عليه محمود صالحی، از همه مردم آزاديخواه، تشكل ها ي كارگري و مدني و سازمانهاي مدافع حقوق بشر مي خواهيم تا نسبت به اين پرونده سازي ها اعتراض نمايند و اعلام مي داريم در صورت آزاد نشدن محمود در روز 4/1/1387، تجمعی اعتراض آميز را برگزار خواهيم كرد.

زمان و مكان اين تجمع "متعاقبا" اعلام مي گردد.

اتحاد و پشتيباني شما ضامن پيروزي ماست.

کمیته دفاع از محمود صالحی

2 فروردین 1387

http://www.kdmahmodsalehi.blogfa.com/ 

موضوع: درخواست اقدام فورى براى نجات جان محمود صالحى 

امروز دوشنبه 27/12/1386 محمود صالحي را از زندان به بازپرسي شعبه 4 دادگستري سنندج احضار كردند.بعد از ساعتها انتظار ، محمود را به جرم ارتباط با خارج از زندان و انتشار پيام هاي حمايت آميز مانند ، پيام به برگزار كنندگان اعتصاب غذاي 27 تير و اعلام پشتيباني و حمايت از مبارزات دانشجويان آزاديخواه و برابري طلب‌، براي ايشان قرار بازداشت موقت صادر كردند.

اين درحالي است كه 4/1/1387 مدت يك سال بازداشت وي پايان مي يابد و خانواده و همه دوستانش در انتظار رهايي وي از زندان بودند.

محمود به محض صدور اين قرار بازداشت غير قانوني ، در اعتراض به آن و همه تلاشهاي حاكمان جهت در زندان نگهداشتن وي ، اعلام كرد تا آزاديش از زندان دست به اعتصاب غذاي خشك خواهد زد.

كارگران و دوستداران آزادي ؛

محمود را يك سال به جرم برگزاري روز جهاني كارگر به بند كشاندند و علي رغم شدت وخامت وضعيت جسمانيش ، خللي در اراده و عزم وي در پيكار عليه نابرابري و ستم ايجاد نكرد . محمود نيز يكي از فرزندان راه رهايي طبقه كارگر و زحمتكش جامعه است .

ما ضمن محكوم كردن اين حكم غير قانوني ، خواهان آزادي  بي قيد  و شرط محمود صالحي درپايان مدت اسارت وي ( روز 4/1/ 1387) هستيم. ما اعضاي كميته دفاع از محمود صالحي اعلام مي كنيم در صورت عدم آزادي ايشان ، هر گونه اقدام لازم و اعتراضي را تا آزادي وي  در دستور كار خواهيم گذاشت.

                                                              امين قضايى

          (نشریه نسل سوم)

پست مدرنيته ، بحران چشم اندازهاي  شناسنده بورژاي  است. شناسنده بورژوازي به سبب موقعيت طبقاتي اش ، جهان را توصيف مي كند تا بدين طريق پيش انگاره هاي خود را بر جهان تحميل نمايد. موقعيت شناسنده بورژوازي هميشه يك موقعيت مسلط است و تنها هنگامي شناخت خود را حاصل مي كند كه بر موضوع مورد شناخت تسلط يابد. از اين رو شناسنده بورژوازي هميشه به نوعي بر تسلط موقعيت چشم انداز گونه خود متكي است :  شناسنده الهي به عنوان چشم انداز برتر جهان كه بر همه چيز و همه كس تسلط دارد جاي خود را به انسان محوري و شناسنده بورژوازي مي دهد كه ديگر نمي خواهد سايه خدا بر روي زمين باشد اما همچنان موقعيت چشم انداز گونه خود را براي تحميل ايدوئولوژي خود و ساخت نظام واقعيت مسلط طبقه اش حفظ مي كند.

 آنچه براي  شناسنده بورژوازي   اهميت دارد تنها حفظ موقعيت برتر سوژه اجتماعي خود براي تحميل پيش انگاره هايش است و تنها با تسلط چشم انداز خود مي تواند ايدئولوژي اش را تحميل كند و در غير اين صورت  واقعيات اجتماعي و هويت طبقاتي اين شناسنده رسوا خواهد شد. هر شناسنده اي كه چشم اندازي را براي شناخت فرض بگيرد  صرفاً خواهان تسلط بر موضوع شناخت  است . براي مثال در  دوره سرمايه داري شناسنده مسلط ، مرد سفيد پوست طبقه متوسط  غربي است كه هنوز  نيز در فيلم ها ديده مي شود. هدف ساخت چنين شناسنده اي نه شناخت  بلكه صرفا تحميل پيش انگاره هاي نظام هايي همچون نژاد پرستي (با سفيد پوست بودن)، جنسيت گرايي (با مرد بودن)، سرمايه داري (با بورژوا بودن) و ناسيوناليسم است . شناسنده بورژوازي از آنجا كه موقعيتي مسلط براي شناخت را اشغال مي كند، تنها مي تواند به توصيف جهان بپردازد و در نتيجه  چنين سوژه اي نقشي  نظاره گرانه و منفعل دارد .  من در اينجا به اختصار به چشم انداز هاي موقعيت شناسنده هاي برخي  از فيلسوفان بورژوازي مي پردازم :

در تاریخ 27بهمن ماه 86 ، دادگاه تجدید نظر شهر سنندج ، برای 11 نفر از کارگران این شهر که در مراسم اول ماه مه 86 روز جهانی کارگر شرکت کرده بودند ، حکم شلاق و جریمه نقدی صادر کرد. این حکم تا کنون در مورد 3 نفر ازکارگران اجراء شده است.احکام محکومیت کارگران به جرم بر گزاری مراسم اول ماه مه در ادامه فشار هایی است که در چند ماه گذشته بر کارگران و فعالان کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی بطور مرتب اعمال شده است.

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری چنین اعمال فشارهایی را به شدت محکوم کرده و خواستار لغو فوری احکام فوق است. و همچنین از تشکل ها ی مستقل کارگری بین المللی می خواهد نسبت به احکام فوق اعتراض کرده و بدینوسیله همبستگی طبقاتی خود را با طبقه کارگر ایران مستحکم تر نمایند.

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

2/12/1386

کمیته دفاع از محمود صالحی

اتحاد کمیته های کارگری

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

انجمن حمایتی فرهنگی کارگران

جمعی از فعالین کارگری

پرولتاریا، بورژوازی و انقلاب 57

بهزاد باقری

در طول تاریخ ، به خصوص تاریخ جدید جهان ( از انقلاب 1789 م . فرانسه به بعد ) انقلابات متعددی که خود حاصل انکشاف تناقضات و تضادهای اجتماعی تا سر حد بحران و انفجار اجتماعی بوده اند ، به وقوع پیوسته اند . انقلاباتی که هر کدام خصلت و جهت مشخصی داشته اند و برای پاسخگویی به وظایف اجتماعی معینی بوجود آمده اند . انقلاباتی که در تحلیل نهایی از تضاد بین درجه معینی از تکامل نیروهای مولده با مناسبات تولیدی که در ظرف آن تکامل می یافتندو اکنون چون زنجیری بر دست و پای این نیروها مانع تکامل بیشتر آنها می شود ، ریشه می گیرند . تضادی پایه ای که خود به صورت انواع جدالهای سیاسی ، اجتماعی ، فکری و... در جامعه نمودار می شود و انسانها و جنبشهای اجتماعی و احزاب سیاسی آنها را به عنوان نیروی فعاله و آگاه حل این تضادها به میدان می کشاند . انقلاب اجتماعی بیش از هر چیز عرصه ی جنگ و جدال حاد میان انسانها و جنبشهای آنها برای تعیین سرنوشت جامعه و خیزش اجتماعی آنها برای نفی نظام اجتماعی کهنه  و ستمگر است . تحولی که در آن به قول تروتسکی ، توده های کارکن و تحت ستم جامعه که همواره از صحنه ی تصمیم گیری های اجتماعی به دور نگاه داشته شده اند ، نمایندگان سنتی خود ( دولت ، پارلمان ، بوروکراسی و... ) را کنار می زنند و برای دخالت هر چه بیشتر در تعیین سرنوشت خویش پا به میدان می گذارند .  . .

اما تا به حال تمامی انقلابات پیروز نبوده اند ، بسیاری از انقلابات تنها موفق به تحقق بخشی از اهداف و آرمانهایی می گردند که حول آن به راه افتاده بودند ( انقلاب مشروطه ایران و ... ) . بسیاری از انقلابات پس از یک دوره کشمکش میان طبقات اجتماعی به شکست کشانیده می شوند و تحقق اهداف و وظایف خویش را به تحولات تاریخی بعدی – به شکل رفرم یا به شکل انقلابی – می سپارند ( کمون پاریس ، انقلاب 1918 آلمان و ... )  

                                    تحلیل طبقاتی ، تاریخ  و رهایی

درباره بحران ماركسيسم، و حتی مرگ آن، هم در مطبوعات عمومی و هم در رسانه‌های تحقيقی سخنان زيادی می‌شنويم. سقوط احزاب كمونيست، به طور مداوم با سقوط ماركسيسم به‌مثابه يك تئوری اجتماعی مساوی گرفته می‌شود. هرچند پيوند تاريخی بين ماركسيسم و "كمونيسم" (به‌عنوان اسم خاص‏ برای يك مدل اقتصادی‌_سياسی معين) غيرقابل ترديد است، اما آن‌ها قابل تبديل به‌يك‌ديگر نيستند. ماركسيسم سنتی از تئوری اجتماعی است، هر چند تئوری اجتماعی‌ای كه عميقاً درگير تلاش‏ برای تغيير جهان است. به‌علاوه، اين سنتی از تئوری اجتماعی است كه در چارچوب آن علوم اجتماعی _‌‌يعنی تشخيص‏ مكانيسم‌های علی واقعی و درك نتايج آن _ قابل تحقق است. از طرف ديگر كمونيسم (به‌عنوان اسم خاص‏) شكل ويژه‌ای از سازمان اجتماعی است كه با سلب مالكيت خصوصی بر منابع توليدی يا به‌حداقل رسانيدن آن و سطح بالايی از تمركز قدرت سياسی و‌اقتصادی در تحت كنترل دستگاه‌های سياسی نسبتاً خودكامه، حزب و دولت مشخص‏ می‌شود. چنين احزاب و دولت‌هايی ماركسيسم را به‌مثابه ايدئولوژی‌ای كه به آن‌ها مشروعيت می‌بخشد مورد استفاده قرار داده‌اند، ولی نه سقوط اين‌گونه رژيم‌ها، نه ناكامی آن‌ها در تحقق آرمان‌های