هاید پارک- لندن، می 1890

النور مارکس

ما به اینجا نیامده‌ایم تا کار احزاب سیاسی  را انجام دهیم، بلکه آمده‌ایم تا از امر کارگر، به شیوه‌ی خودش دفاع کنیم و خواهان تحقق حقوقش گردیم. من زمانی را بیاد میآورم که به همین هاید پارک آمدیم و خواهان تصویب لایحه‌ی 8 ساعت کار شدیم. در آن زمان ما باندازه‌ی انگشتان دست بودیم. آن تعداد به صدها و بعدا به هزارها رسید. امروز به این تظاهرات با شکوه و جمعیتمان نگاه کنید که پارک را پر کرده‌ است. ما محکم روی پاهایمان ایستاده‌ایم تا با یک تظاهرات دیگر روبرو شویم، اما من خوشحالم که میبینم توده‌های عظیمی از مردم در طرف ما هستند. آن کسانی از ما، که با همه‌ی نگرانیهای ناشی از اعتصاب باراندازان(1)، و بویژه اعتصاب کارگران گاز، شریک شدیم و مردان، زنان و کودکانی را پیرامون خود دیدیم که از اعتصاب به تنگ آمده بودند، مصمم هستیم تا هشت کار بدست آمده را به صورت قانون درآورده و تضمینش کنیم.(2) یا ما این کار را میکنیم و یا (کارفرمایان) در اولین فرصت آنرا پس میگیرند. در چنین روز با شکوهی ما میتوانیم این امر را متحقق کنیم، در غیر اینصورت، باید تنها خود را ملامت کنیم. این بعدازظهر در این پارک مایکل داویت(3) در میان ماست که روزگاری توسط گلادستون(4) به زندان افکنده شد. اما در حال حاضر گلادستون با مایکل میانه‌ئی عالی دارد. به نظر شما چه چیزی باعث این تغییر شده است؟ چرا حزب لیبرال ناگهان تغییر آئین داده و طرفدار دادن قدرت به ایالات شده است؟ خیلی ساده به این دلیل که ایرلندیها 80 نماینده به مجلس عوام فرستادند تا از محافظه‌کاران دفاع کنند. به همین شکل ما باید دم آن نمایندگان لیبرال و رادیکالی بگیریم و بیرون بیاندازیم، اگر با برنامه‌ی ما مخالفت کنند.

تنها بدین منظور که برای وصل شدن به دیگر نیروهای سیاسی و چپ دانشگاه های کشور و فعالین سیاسی – اجتماعی موجود در جامعه اعلامی چنین، لازم به نظر می رسد، نیز به این دلیل که شکل خاص امنیتی – نظامی موجود در دانشگاه امکان تعامل جدید با نیروهای موجود و مخفی را مختل می کند و با درک این مهم که اندیشه امنیتی حاکم بر دانشگاه بخشی از واقعیت جاری در جامعه ماست که مبارزه با آن، مبارزه با ساخت موجود است، چارچوب های کلی حرکتی خود را در بندهای زیر اعلام می کنیم:

1- ما خواهان مبارزه با وضعیتی هستیم که در آن به درکی سیاسی از موضع چپ رسیده ایم. وضعیتی که از مناسبات حاکم بر جهان پیرامون خود در بازه ای جهانی تا ملی گسترده است.

2- ما معتقدیم که وضعیت موجود جامعه و جهان مان ناشی از ساخت نابرابر سرمایه داری و به تبع آن ساحت های برآمده از  چنین ساختی است.

3- ما معتقدیم، نظام سرمایه داری جز با تداوم بهره کشی از انسان در چارچوب فرایند تولید و انباشت سرمایه از طریق استثمار فرد در جامعه و استحکام مزدوری در کار و کار مزدی امکان حیات ندارد. بر این اساس با همه توان در راه آگاهی بخشی و مبارزه نسبت به چنین واقعیتی تلاش می کنیم. ............

محسن مومنی 

سرمقاله  میلیتانت شماره یازدهم با عنوان « اتحاد دانشجویان سوسیالیست را مستحکم کنیم!» بهانه ای گردید تا بدین وسیله از این رفقای گرامی و حسن توجهشان قدر دانی نماییم و نسبت به هرچه گسترده  ترشدن اتحاد نیروهای سوسیالیست  در اقصی نقاط کشور ابراز امیدواری نماییم.

در شرایطی که مجموعه جناح های راست، اعم از  پوزسیون  ، اپوزسیون پرو- رژیم و اپوزسیون پرو-غرب، در سرکوب نیروهای چپ  متحد بوده  و در بزنگاه های تاریخی و در  برابر جریانات عمیقا ضد سرمایه داری (در تمامی وجوه و ابعاد آن) ، بی درنگ هم پیمانِ استراتژیک و حافظ منافع یکدیگر گردیده اند، این وظیفه و ضرورت حاکم بر مناسبات نیروهای سوسیالیست و بر مبنای استراتژی واحد سوسیالیسم کارگری است که  در هر دو حیطه نظری و عملی ، متفق بوده و مشی وحدت همه نیروهای مبارز رادیکال چپ و سوسیالیست کارگری  را در در پیش بگیرند.

بازبینی تجربه ضربه اخیری که بر چپ دانشجویی فرود آمد کاملا موید این نکته است:  موضع مجموعه نیروهای راست و سعی در تشدید ضربه و بایکوت رسانه ای که در پیش گرفتند از یک سو، و عکس العمل گرایشات گوناگون چپ و اتحاد و هماهنگی نسبی که درحمایت از دانشجویان و علیه سرکوبگران صورت پذیرفت از سوی دیگر، ما را در درک ضرورت های حاکم بر شرایط ویژه تاریخی و ژئوپلتیکی  که در آن به سر می بریم یاری می رساند.

همانطور که رفقای میلیتانتی بیان داشته اند، روشن است که تداوم مبارزات سوسیالیست ها ، تنها با "اعلام موجودیت" و چند فعالیت و چند بیانیه مشترک تحقق نمی یابد و این مهم نیاز به فعالیت های مداوم و جدی و برنامه ریزی شده  در دو حیطه مبارزه  تئوریک و پراتیک دارد و عمیقا با بررسی و جمع بندی تجارب مبارزات نیروهای چپ و به ویژه تجربیات اخیر دانشجویان در سال های گذشته  پیوند نا گسستنی دارد.

تئوری و پراتیکی که بیان گر گسست قاطع  از مجموعه  گرایشات سکتاریست، رفرمیست ، سانتریست و غیر پرولتری  در جنبش سوسیالیستی باشد که خود را در لفافه  الفاظ  غلط انداز و توخالی پیچیده اند و عملا نه تنها اندک قدمی در پیشبرد جنبش سوسیالیستی بر نمی دارند، که به مثابه سدی در برابر کمترین پیشروی های آن ظاهر می گردند.

از این رو ما دانشجویان سوسیالیست سراسر ایران متقابلا  اعلام می کنیم که آمادگی هرگونه تبادل آرا و برنامه ریزی جهت هرگونه فعالیت مشترک و همکاری در راستای نیل به اهداف  گران سنگمان  را داریم که  بر مبنای تئوری  انقلابی  و استراتژی سوسیالیستی  کارگری تحقق می پذیرد و در این مسیر دست همه رفقای عزیزمان در اقصی نقاط کشور را به گرمی می فشاریم.

زنده باد سوسیالیسم

قابل ذکر است که بهرنگ زندی از جمله دانشجویان بازداشتی دانشگاه مازندران در جریان دستگیری گسترده دانشجویان چپ بود .

همراه شو عزیز...

من به باور های هچ کس توهین نمیکنم.

اما میخواهم به کوری چشم انان که نمی خواهند بیندیشید بیندیشید.

رفقا شیراز خبر مبدل شدن زنی به گربه را شنیده یا بعذن دیده اید؟

اینجا هوا شرجی جای اندیشه را از مردم زود باور گرفته.

قبض اب برق و گاز تلفن و و و و .....

من نمی خواهم شوخی کنم.

اما بیندیشید ایا با غذای نظری که در ان گوشت گربه بوده کسی گربه میشود.

پس من به حال انان که چنین خدایان ظالمی بر انان حاکمند اه میکشم.

و به نمایندگان بحق ایشان بر زمین که پرچمشان را به مرد ۱۴۰۰ ساله تقدیم می کنند تبریک

 می گویم که چه عقیده ی خوبیست و تنها لایق ایشان.

 13 آذر 1386 بدون شک مقطعی تعیین کننده برای بخش چپ جنبش دانشجویی بود که حدود سه سال پیشتر از آن فعالیت خود را در دانشگاه آغاز نموده بود . برای دانشجویان چپی ( مانند خود ما )  که می خواستند فعالیت خود را آغاز کنند  ،  شرایط پس از 13 آذر ما را با روندهای متناقض و پیچیده ای مواجه کرد : جمع محدودی که تحت عنوان " چپ کارگری " فعالیت می کرد و بر خلاف عنوانش تمایزی اساسی در راهبرد و سبک کار با " چپ رادیکال " نداشت با استعفاها و انشعابهای متعدد و سپس آغاز موج دستگیریها عملا مضمحل گشت . " چپ رادیکال " که بخش عمده ای از فعالیتهایش به پوششی برای به پیش بردن سیاستهای به شدت انحرافی و نادرست یک  جریان خاص بدل شده بود  ، در اثر حاکم شدن همین سیاستها و سکتاریسم ناشی از آن و فرود آمدن ضربه دستگاههای سرکوب به شدت تضعیف شد . رادیکالیسم و چپگرایی اراده گرایانه ، ماوراء طبقاتی و غیر پرولتری همواره و در همه جا به جنبش دانشجویی به عنوان محیط مناسبی برای پیشبرد سیاستهای خود نگریسته است و " چپ رادیکال " دانشگاههای ایران نیز از این امر مستثنی نبود . حاکم شدن منویات یک جریان سیاسی خاص - که از خانواده همان رادیکالیسم غیر پرولتری ، ماوراء طبقاتی و آوانتوریست بیرون آمده بود -  و کشاندن نیروی این جریان به حیطه های دیگری غیر از امور مربوط به فعالیت سوسیالیستی در جنبش دانشجویی  ، زمینه وارد آمدن ضربه گسترده  دستگاههای امنیتی حکومت به کلیت جریان چپ دانشجویی که مراحل رشد خود را به سختی و آرامی و با کوششی قابل تحسین پیموده بود  را مهیا نمود و سطح و دامنه فعالیتهای چپ در دانشگاههای تهران را به نحوی چشمگیر به عقب راند و در عین حال  فضا را برای عرض اندام جریانها و شخصیتهای گوناگون رفرمیست در این جنبش که تا این مقطع حاشیه ای و منزوی مانده بودند فراهم ساخت . متاسفانه در شرایط کنونی نیز عده ای مجددا  جبهه " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " را به ظرفی برای تداوم همان سیاستهای نادرست گذشته بدل نموده اند و این در حالی است که نقطه عزیمت بسیاری از  فعالینی که در جریان موج ایجاد شده پس از سیزده آذر دست به ایجاد واحدهای " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " در مناطق دیگر غیر از تهران زدند و این نام را در سطحی گسترده مطرح ساختند ، یقینا آن چیزی نیست که امروز بر جهت گیری عملی و پیوندها و تمایلات گروهی و سیاسی خاص نمایندگان " رسمی " این جریان حاکم است . مطمئنا گذشت زمان بسیاری از حقایق مربوط به این مسایل را برای رفقای دانشجوی چپ و سوسیالیست به ویژه در شهرستانها روشن تر خواهد ساخت .

در این میان ما در میان امواج شکل گرفته پس از 13 آذر با جریان " دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران " (www.dsocialist.blogfa.com ) آشنا شدیم که بر عبور و فراروی از قطبهای موجود در چپ دانشجویی و قطع ارتباط با سیاستهای نادرست و جریانات انحرافی و سکتاریستی موجود تاکید دارد  و بر آن است که با ایجاد مرزبندی قاطع با چشم اندازهای لیبرالیستی ، رفرمیستی و همین طور گرایشهای چپ غیر پرولتری و ماوراء طبقاتی  ، افقی مبتنی بر نمایندگی منافع طبقه کارگر در درون جنبش دانشجویی بمثابه یک جنبش دموکراتیک پیشتاز نمایندگی کند .  طرح این استراتژی یعنی " اتحاد جنبشهای دموکراتیک حول جنبش کارگری " جنبش دانشجویی را که از خصلتی دموکراتیک برخوردار است در راستای پیگیری مطالبات خود و در سطح استراتژی سیاسی به جنبشی ضد کاپیتالیستی فرا می رویاند . قرار گرفتن جنبش دانشجویی در این مسیر در شرایط کنونی ایران بمثابه اخذ استراتژی این جنبش از دل پارادایم مارکسیستی و گسست قاطعانه با پارادایم لیبرالی "جامعه مدنی " و "سنت-مدرنیته "  بمثابه پارادایم غالب در فضای روشنفکری ایران است که نسلی جدید از روشنفکران سوسیالیست و انقلابی را نیز به جامعه تحویل خواهد داد . دانشجویان سوسیالیست اعتقاد دارند تنها این استراتژی و نه هیچ مقوله دیگری نظیر تعلق خاطرهای حزبی و گروهی است که می تواند به عنوان محور فعالیت و اتحاد  گرایشها و فعالین گوناگون  چپ در دانشگاهها  عمل کند  و دانشجویان چپ با متشکل شدن در قالب مجموعه " دانشجویان سوسیالیست " است که می توانند ساختارهای مقدماتی لازم برای تشکیل جبهه های وسیعتر ( از جمله همین جبهه " آزادی خواهی و برابری طلبی " )  در فعالیت جنبشی خود فراهم آورند .

بر این اساس و طی این بیانیه ما پیوند خود با مجموعه " دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران " اعلام می داریم و از سایر فعالین چپ و آزادی خواه و برابری طلب  نیز دعوت می کنیم با پیوستن به این حرکت و قرار گرفتن در کنار یکدیگر صفوف خودمان را حول محورهای مبارزه طبقاتی در جنبش دانشجویی و در سطح جامعه فشرده تر  و مستحکم تر  سازیم .

زنده باد ازادی و برابری

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان سوسیالیست دانشگاه آزاد رود هن

http://socialist-rodehen.blogfa.com/

26. فروردین .1387

انفجار بمب در شیراز

بنا به گزارشات رسیده بر اثر انفجار یک بمب در حسینیه ای در شهر شیراز  8 تن کشته و شمار دیگری نیز زخمی شده اند.

این انفجار شنبه شب 24 فروردین ماه در خیابان"آقایی"  شیراز و در یک حسینیه روی داده و برخی گزارشها حاکیست که بر اثر آن ۱۰تن کشته و ۶۴ نفر زخمی شده اند.

ماموران امنیتی رژیم به صورت گسترده ای اطراف محل انفجار را محاصره کرده اند.

کارگران "کیان تایر" در ادامه اعتراضات  خود جاده تهران – اسلامشهر را بستند

روز شنبه 24 فروردین ماه صدها کارگر شرکت کیان تایر( لاستیک البرز) در ادامه اعتراضات روزهای گذشته خود، با آتش زدن لاستیک جاده تهران – اسلامشهر را بستند.

بیش از 1 هزار کارگر کارخانه"کیان تایر" در اعتراض به عدم دریافت حقوق 5 ماه خود از روز چهارشنبه 21 فروردین ماه دست به اعتصاب و تجمع زده اند، اما هنوز هیچ اقدامی برای رسیدگی به مشکلات آنان انجام نشده است.

به دنبال گسترش اعتراض کارگران کارخانه"کیان تایر"، ماموران انتظامی رژیم با حضور در محل قصد پراکنده کردن کارگران را داشتند، اما کارگران همچنان بر ادامه اعتراضاتشان تاکید کردند.

بیانیه دانشجویان سوسیا لیست در استقبال از تشکیل هسته های دانش آموزی چپ

بیانیه  جمعی با عنوان " دانش آموزان چپ شیراز " در آذر ماه سال گذشته در همبسنگی با دانشجویان چپ و محکوم نمودن اقدامات سرکوبگرانه حکومت و اعلام موجودیت جمعی دیگر با عنوان   " دانش آموزان سوسیالیست تبریز " (www.dtabriz.blogfa.com)  در چند روز گذشته و در دیار حیدر عمو اوغلی ها ،  جعفر پیشه وری ها و  صمد بهرنگی ها را می توان بمثابه بارقه هایی از آغاز دور جدیدی از  فعالیتها و مبارزات دانش آموزی و شکل گیری و رشد نسل جدیدی از دانش آموزان پیشرو و چپ محسوب داشت که می بایست با توجه و مسئولیت پذیری بسیار ، آغوشی باز و اشتیاقی شور انگیز به استقبال آن شتافت . حکومتی که با وجود سرکوب و کشتار کمونیستها در دهه شصت ، در چند سال گذشته شاهد شکل گیری نسل جدیدی از فعالین و روشنفکران چپ در دانشگاهها و در سطح جنبش دانشجویی بود  و با سرکوب وسیع آذرماه سال گذشته این حرکت ، گسترش دامنه بروز و نفوذ آن را تا مراکز دانشگاهی شهرستانهای کوچک دید ، اکنون باید ایجاد محافل دانش آموزان مبارز چپ  را نیز در مقابل خود ببیند . لیبرالهایی که در مقابل موج وسیع نفوذ چپ در جنبش دانشجویی آشکارا به سیاست پاپوش دوزی امنیتی برای فعالین چپ متوسل شده بودند و از سویی دیگر آنان را به " همکاری و ارتباط با حکومت " ( !!! ) متهم می کردند ، اکنون علاوه بر شکل گیری زنجیره جریانات چپ دانشجویی در شهرستانهای مختلف باید نظاره گر  ایجاد  هسته های دانش آموزی چپ نیز باشند . ما شکل گیری این جمعها را به رفقای دانش آموز خود در شیراز و تبریز تبریک گفته و ضمن آرزوی موفقیت و پیروزی در برداشتن گامهای بعدی ، از آنان می خواهیم که در طی این مسیر ما را نیز هم گام ، هم دوش  و در کنار خود بدانند .

برای اولین بار در تاریخ معاصر ایران ،  این نیروهای چپ و سوسیالیست بودند که  به سازماندهی دانش آموزان و مشارکت دادن آنها در فعالیت سیاسی دست زدند . در دهه 20 شمسی و در فضای نیمه دموکراتیک ناشی از چند پارگی قدرت ،  شبکه مدارس ایران نیز مانند دانشگاه  با تلاش مشترک  معلمان و دانش آموزان چپ به یکی از مراکز عمده مبارزه با استبداد و امپریالیسم تبدیل شدند .  بخش وسیعی از دانش آموزان در این دوره به شکل پیگیرانه به فعالیتهایی نظیر پخش شب نامه ، فروش روزنامه ، سازماندهی فعالین ، جمع آوری امضاء ، اداره کلاسهای مبارزه با بی سوادی ، تشکیل گروهای دسته جمعی و کوهنوردی و ....  می پرداختند . در سال 1329 دانش آموزان چپ در تهران مدرسه به مدرسه ، سازمانهای دانش آموزی را تشکیل دادند و در سال 1330 نیز  نهاد سراسری       " سازمان دانش آموزان ایران " را تاسیس کردند که روزنامه " دانش آموز" را به عنوان ارگان سراسری خود منتشر می نمود. "سازمان دانش آموزان " که به نخستین بستر آموزش و تربیت سیاسی برای رفقایی نظیر بیژن جزنی بدل گردید ، تا آن اندازه نیرومند بود که توانست رسمیت خود را بر " وزارت فرهنگ " آن زمان تحمیل نماید . 

اتحاد دانشجویان سوسیالیست  را مستحکم کنیم!

26 بهمن 1386 اعلام موجودیتی توسط «دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های سراسر ایران» ( که شامل دانشجویان دانشکده فنی باهنر شیراز، دانشگاه پیام نور نورآباد ممسنی،  دانشگاه پیام نور شیراز، دانشگاه خامنه ای بوشهر، دانشگاه پیام نور بوشهر، دانشگاه صدرا شیراز، دانشکده ادبیات شیراز، دانشکده سما شیراز، دانشگاه پیام نور خوانسار، آموزشکده دختران شیراز، دانشگاه دولتی مرودشت، دانشگاه فنی مرودشت، دانشگاه آزاد مرودشت، دانشگاه ملی آباده، آموزشکده آباده  می شد) انتشار یافت. این رفقا با اعلام  موجودیت خود خواهان فعالیت و مبارزه " درجهت پیشبرد اهداف و  استراتژی سوسیالیستی و کارگری برای برون رفت از وضع فلاکتبار موجود حاکم بر جامعه و رسیدن به جامعه انسانی" شدند.

فعالان نشریه میلیتانت به تمام رفقای درگیر این «اتحاد» دانشجویان سوسیالیست سراسر ایران خیر مقدم گفته و از این حرکت حمایت می کنند. اقدام این رفقا دانشجو سوسیالیست حداقل از دو لحاظ حائز اهمیت است.

اول؛ این حرکت، تداوم مبارزه سوسیالیست ها در وضعیت دشوار سرکوب ها را به نمایش می گذارد. به عبارت دیگر، اهداف سرکوب گرایانه اخیر دولت را خنثی می کند. دولت سرمایه داری که قصد داشت ریشه دانشجویان سوسیالیست در دانشگاهها را با یورش 16 آذر (دستگیری و زندانی و شکنجه های روانی و فیزیکی و ارعاب) بسوزاند؛ با این اقدام نشان داده شد که با شکست روبرو شده است. اکثر رفقای دستگیر شده به همت فعالیت دفاعی فعالان و خانواده های آنها و به ویژه حمایت های بین المللی با قید وثیقه آزاد گشته اند. اعتقادات سوسیالیستی دانشجویان نه تنها از میان نرفته که با این اتحاد سوسیالیست ها به قوت خود باقی مانده است. این پروژه نمایانگر تداوم تغییر قوا به سود جنبش سوسیالیستی و در عین حال نشانگر شکست دولت سرمایه داری در سرکوب و نابودی جنبش سوسیالیستی است.......